دیکشنری بازارهای مالی

بلاک چین چیست؟

بلاک چین (Blockchain) شبکه‌ای است که با استفاده از تکنولوژی‌های غیرمتمرکز (Decentralized) و رمزنگاری، تاریخچه تمام تراکنش‌های انجام شده با دارایی‌های دیجیتال مانند بیت کوین را در یک دفتر کل دیجیتال و عمومی ذخیره می‌کند. امکان تغییر در اطلاعات ذخیره شده در بلاک چین وجود ندارد و تمام اطلاعات ثبت شده در آن به صورت شفاف در اختیار کاربران قرار می‌گیرد. شبکه بلاکچین همان چیزی است که حذف بانک‌ها و مؤسسات مالی از تراکنش‌های دارایی‌های دیجیتال را امکان‌پذیر کرده و امنیت ارزهای دیجیتال را تضمین می‌کند؛ موضوعی که باعث شده دارایی‌های دیجیتال طرفداران زیادی پیدا کنند.

بلاک چین‌ها بیشتر به دلیل نقش حیاتی در سیستم‌های ارزهای دیجیتال برای حفظ یک رکورد امن و غیرمتمرکز در تراکنش‌ها شناخته می‌شوند، اما موارد استفاده از آن‌ها به ارزهای دیجیتال محدود نمی‌شود. بلاک چین‌ها را می‌توان برای تغییرناپذیر کردن داده‌ها در هر صنعتی مورد استفاده قرار داد. از آن‌ها می‌توان برای ایجاد برنامه‌های غیرمتمرکز (DApps)، سیستم‌های مدیریت زنجیره تأمین، سیستم‌های رای‌گیری و موارد دیگر استفاده کرد. فناوری بلاک چین این پتانسیل را دارد که صنایع مختلف را با ایجاد اعتماد، امنیت و کارایی متحول کند.

از زمان معرفی بیت کوین در سال ۲۰۰۹، استفاده از بلاک چین از طریق ایجاد ارزهای دیجیتال مختلف، پیدایش دیفای (DeFi)، توکن های غیرقابل تعویض (NFT) و قراردادهای هوشمند (Smart Contract) افزایش یافته است.

در تعریف بلاک چین چنین آمده است: فناوری بلاکچین ساختاری است که سوابق معاملاتی (بلاک‌ها) را به صورت پایگاهی از داده‌ها به نام «زنجیره یا Chain» در شبکه‌ای از «گره‌ها یا Nodeها» که به صورت همتابه‌همتا (Peer-to-Peer) به یکدیگر متصل شده‌اند، ذخیره می‌کند. به کل این مجموعه «دفتر کل دیجیتال یا Digital Ledger» می‌گویند. مفاهیمی که تا اینجا توضیح داده شد، ممکن است پیچیده به نظر برسد. به همین خاطر، در ادامه توضیح ساده‌تری از بلاکچین ارائه کنیم.

بلاکچین به زبان ساده

اگر بخواهیم به زبان ساده بگوییم بلاک چین چیست، باید آن را به صورت زنجیره‌ای بلند از داده‌ها در نظر بگیریم. داده‌ها در واقع شامل تراکنش‌هایی هستند که در شبکه انجام می‌گیرند. سوابق تراکنش‌ها در بسته‌هایی به نام بلاک ذخیره می‌شوند. هر بلاک بعد از تکمیل و تأیید اطلاعات آن، به انتهای زنجیره اضافه می‌شود. این زنجیره از بلاک‌ها که به آن بلاک چین می‌گوییم در گره‌ها یا نودهای شبکه ذخیره می‌شوند. گره‌ها کامپیوترهایی هستند که وظیفه ذخیره کل اطلاعات شبکه را دارند و یک نسخه از تمام داده‌ها در آن‌ها ذخیره می‌شود.

دفتر کل دیجیتال (Digital Ledger) چیست؟

می‌توان گفت بلاکچین یک دفتر کل دیجیتال بزرگ است که اطلاعات تراکنش‌های شبکه به شکل دقیقی در آن ذخیره می‌شود. هر اطلاعاتی برای اینکه وارد شبکه شود باید توسط یک امضای دیجیتال تأیید شود و مورد تأیید سایر اعضای شبکه نیز قرار بگیرد. هیچکس مالک یک شبکه بلاک چین نیست و همه افراد می‌توانند به تمامی اطلاعات ثبت شده در شبکه دسترسی داشته باشند؛ اما نمی‌توانند در اطلاعات تغییری ایجاد کنند. زیرا تمام اطلاعات شبکه در هر گره ذخیره می‌شود و برای تغییر آن باید کل نسخه‌های کپی موجود در تمامی گره‌ها تغییر کند. علاوه بر این ساختار بلاکچین نیز به گونه‌ای است که تغییر اطلاعات یک بلاک باعث نامعتبر شدن آن خواهد شد.

در ادامه بیشتر با تکنولوژی بلاکچین آشنا می‌شویم و با مثال‌هایی این موضوع مهم را هم توضیح می‌دهیم که چرا خرید تتر امروزه طرفداران بیشتری از معامله مستقیم دلار بین افراد دارد.

مثالی برای آشنایی بیشتر با بلاک چین

فرض کنید که قصد انتقال پول در شبکه بانکی را دارید. بانک حساب شما و مقصد را چک می‌کند، پول را انتقال می‌دهد، کارمزد خود را دریافت می‌کند و موجودی حساب مبدا و مقصد را به‌روزرسانی می‌کند. اما همه این کارها توسط سیستمی انجام می‌گیرد که بانک کنترل آن را بر عهده دارد. اگر کسی به سیستم بانکی نفوذ کند، می‌تواند پول را به جای واریز به حساب دوست شما، به حسابی که خودش می‌خواهد منتقل کند. جالب است بدانید این اتفاق هزاران بار در سال در سراسر جهان رخ می‌دهد!

در سیستم بلاکچین اما همه چیز شفاف است، اطلاعات شما و اطلاعات دوست شما نه فقط توسط یک نهاد مرکزی مثل بانک، بلکه توسط همه افراد حاضر در شبکه بررسی و تأیید می‌شود. الگوریتم‌ها، هش‌ها و ماینرها (در ادامه با این اصطلاحات بیشتر آشنا می‌شوید) از اینکه دارایی‌های دیجیتال شما به درستی منتقل شده باشند، اطمینان حاصل می‌کنند. بعد از انجام تراکنش هیچکس قدرت تغییر اطلاعات مربوط به آن را ندارد و همه افراد در شبکه می‌توانند اطلاعات تراکنش را ببینند. از طرفی کارمزد تراکنش نیز اغلب بسیار کمتر از کارمزد بانک است. مسئله کارمزد تراکنش‌ها هنگام جابه‌جایی مبالغ زیاد اهمیت بیشتری پیدا می‌کند.

تاریخچه بلاک چین

فناوری بلاک چین برای اولین بار در سال ۱۹۹۱ میلادی معرفی و از آن زمان تا به امروز در حال تغییر بوده است. در ادامه مهم‌ترین سال‌ها در رابطه با توسعه فناوری بلاک‌چین به‌صورت خلاصه معرفی می‌شود.

فناوری بلاکچین در ۱۹۹۱

معرفی فناوری بلاک چین توسط دو دانشمند به نام‌های استوارت هابر (Stuart Haber) و دبلیو اسکات استورنتا (W. Scott Stornetta).

۲۰۰۰

استفان کنت ایده‌ها و نظریات خود در رابطه با زنجیره‌های امن رمزنگاری شده را به همراه پیشنهاداتی برای پیاده‌سازی آن منتشر کرد.

۲۰۰۴

هال فینی (Hal Finney) دانشمند علوم کامپیوتر و فعال حوزه رمزنگاری، سیستمی را برای پول نقد دیجیتالی با عنوان اثبات کار قابل استفاده مجدد (Reusable Proof of Work) معرفی کرد.

۲۰۰۸

شخص یا گروهی ناشناس با نام مستعار ساتوشی ناکاموتو (Satoshi Nakamoto) مفهوم بلاک چین توزیع‌شده (Distributed Blockchain) را با عنوانی دیگر (Peer-to-Peer Distributed Timestamp Server) در وایت‌پیپر (White Paper) بیت کوین مطرح کرد.

۲۰۰۹

ساتوشی ناکاموتو اولین بلاک چین را به‌عنوان یک دفتر کل عمومی (Public Ledger) برای تراکنش‌های انجام‌شده با استفاده از بیت کوین راه‌اندازی کرد.

بلاکچین در ۲۰۱۴

ایده بلاک چین ۲.۰ با هدف استفاده از پتانسیل‌های این فناوری در حوزه‌هایی فراتر از انتقال ارزش غیرمتمرکز شکل گرفت. بلاک چین ۲.۰ به دنبال این بود تا با استفاده از قراردادهای هوشمند (Smart Contract) امکان به‌کارگیری بلاک چین برای توسعه کسب‌وکارها و سازمان‌های غیرمتمرکز را فراهم کند که در آینده به شکل‌گیری حوزه‌ای مهم تحت‌عنوان دیفای منجر شد.

۲۰۱۵

راه‌اندازی شبکه اتریوم فرانتیر (Ethereum Frontier)، اولین نسخه عمومی از بلاک چین اتریوم که امکان ایجاد قراردادهای هوشمند و برنامه‌های غیرمتمرکز را به توسعه‌دهندگان می‌داد.

۲۰۱۷

کشور ژاپن بیت کوین را به‌عنوان یک ابزار پرداخت قانونی به رسمیت شناخت. شرکت Block.one سیستم عامل بلاک چین ایاس (EOS) را برای پشتیبانی از برنامه‌های غیرمتمرکز تجاری طراحی کرد.

بیشتر بخوانید:  دامیننس چیست؟

۲۰۱۸

بیت کوین در سال ۲۰۱۸ به ۱۰ سالگی رسید و قیمت بیت کوین در این سال بین ۴۰۰۰ تا ۱۶٬۰۰۰ دلار در نوسان بود.

۲۰۱۹

تعداد تراکنش‌های روزانه شبکه اتریوم به بیشتر از ۱ میلیون تراکنش رسید.

۲۰۲۰

استیبل کوین‌ها مورد توجه قرار گرفتند و اتریوم بیکن چین (Beacon Chain) را برای آماده‌سازی اتریوم ۲.۰، نسخه مبتنی بر اثبات سهام این شبکه راه‌اندازی کرد.

۲۰۲۲

سازوکار اجماع در شبکه اتریوم از مدل قدیمی و پرمصرف اثبات کار (PoW) به اثبات سهام (PoS) تغییر کرد. طی این فرایند شبکه اصلی اتریوم با بیکن چین ادغام شد. در این بخش تنها برخی از مهم‌ترین تغییرات سالانه مربوط به فضای بلاک چین معرفی شد. باید توجه داشت که فناوری بلاک چین همچنان در حال پیشرفت بوده و توسعه‌های زیادی طی سال‌های گذشته در این حوزه رخ داده است که اشاره به همه آنها نیاز به نوشتن مطلبی طولانی‌تر دارد.

بلاکچین از چه اجزایی تشکیل شده است؟

بلاکچین از سه مفهوم اساسی و مهم تشکیل شده است:

  • بلاک‌ها (Blocks)
  • ماینرها (Miners)
  • گره‌ها (Nodes)

در ادامه به بررسی هر کدام از این مفاهیم می‌پردازیم.

بلاک چیست؟

به بسته‌های اطلاعات در شبکه بلاکچین، بلاک یا بلوک می‌گویند. هر شبکه از تعداد زیادی بلاک تشکیل شده است و هر بلاک شامل سه بخش اساسی می‌شود:

داده (Data)

اطلاعات بلاک که شامل تراکنش‌های انجام شده در بلاک است.

نانس (Nonce)

نانس یا عدد یکبارمصرف (Number used only once) در بلاک چین یک عدد ۳۲ بیتی (عددی با ۲ به توان ۳۲ یا ۴ میلیارد ترکیب مختلف) است که در هنگام ایجاد بلاک به صورت تصادفی ایجاد می‌شود و سپس به عنوان هدر هش در بلاک مورد استفاده قرار می‌گیرد.

هش (Hash)

هش‌ها اعدادی ۲۵۶ بیتی هستند که در کنار نانس قرار می‌گیرند. در واقع کار ماینرها این است که نانس درستی را پیدا کنند که با استفاده از آن می‌توان به هش معتبر یک بلاک دست پیدا کرد.

ماینر چیست و چه نقشی در بلاک چین دارد؟

ماینرها یا استخراج‌کنندگان، وظیفه ایجاد بلاک‌های شبکه را در فرآیندی به نام ماینینگ یا استخراج برعهده دارند. در شبکه بلاکچین هر بلاک دارای نانس و هش اختصاصی خود است. علاوه بر این هش بلاک قبلی نیز در بلاک جدید ذخیره می‌شود. بنابراین فرآیند استخراج یا ساخت بلاک کار ساده‌ای نیست؛ خصوصاً در یک شبکه بزرگ که میلیون‌ها بلاک در آن ذخیره می‌شود. ماینرها از نرم‌افزارها و سخت‌افزارهای قدرتمند برای حل مسائل ریاضی پیچیده استفاده می‌کنند تا یک nonce که توانایی قبول هش را داشته باشد، بسازند.

تأمین امنیت بلاک چین چگونه است؟

بلاک چین از چندین لایه امنیتی مانند الگوریتم‌های مختلف، Proof Of Work، هش، سیستم Peer-to-Peer و… استفاده می‌کند که مجموعه آن‌ها در کنار هم یک شبکه بسیار امن و پایدار را ایجاد می‌کند. بلاک‌های جدید همیشه به انتهای بلاک چین اضافه می‌شوند و با این کار دیگر نمی‌توان بلاک‌های قبلی را تغییر داد. همچنین هش به تنهایی می‌تواند امنیت یک زنجیره کامل از بلاک‌ها را تأمین کند. هر بلاک حاوی هش بلاک قبلی است و تغییر در هر داده، هش بلاکی را که در آن قرار دارد تغییر می‌دهد. از دیگر لایه‌های امنیتی بلاک چین می‌توان به کلیدهای خصوصی و کلیدهای عمومی اشاره کرد که در ادامه با آنها آشنا می‌شویم.

کلید خصوصی (Private Key) چیست؟

کلید خصوصی کدی متشکل از اعداد و حروف الفباست که به صورت تصادفی ایجاد شده و به‌شکل محرمانه در اختیار شخصی قرار می‌گیرد که یک کیف پول یا آدرس جدید در شبکه بیت کوین راه‌اندازی می‌کند. مالک کیف پول در واقع با استفاده از این کلید خصوصی است که آدرس خود را کنترل می‌کند و می‌تواند یک تراکنش را امضا یا مقداری از دارایی خود را برای آدرس دیگری ارسال کند. عبارت بازیابی (Recovery Phrase) یا رمز ۱۲ کلمه‌ای کیف پول‌های از دیجیتال هم با استفاده از کلید خصوصی ساخته می‌شود و در واقع نسخه‌ای ساده‌تر از کلید خصوصی را در اختیار کاربر قرار می‌دهد. توجه داشته باشید که حفاظت و محرمانه نگهداشتن کلید خصوصی و همین طور عبارت بازیابی برای حفظ امنیت کیف پول‌های بلاکچینی بسیار ضروری است.

کلید عمومی (Public Key) چیست؟

کلید عمومی نیز کدی متشکل از اعداد و حروف است که با استفاده از یک الگوریتم رمزنگاری از روی کلید خصوصی ساخته می‌شود. در ادامه نیز با استفاده از الگوریتمی مشابه، آدرس کیف پول از روی کلید عمومی ساخته می‌شود. همان طور که متوجه شدید کلید خصوصی، کلید عمومی و آدرس هر کیف پول با هم در ارتباط هستند، اما سیستم رمزنگاری پیشرفته در شبکه‌های بلاکچینی طوری طراحی شده است که حدس‌زدن و رسیدن به کلید خصوصی از روی آدرس یا کلید عمومی در عمل غیرممکن است. همین مسئله امنیت کیف پول‌های موجود در شبکه‌های بلاک چینی را تضمین می‌کند.

تفاوت بلاک چین و بیت کوین

هرچند بلاک چین و بیت کوین دو مفهوم نزدیک و مرتبط با هم هستند، اما باید در نظر داشت که یکی نیستند و تفاوت‌هایی با هم دارند. در واقع بلاک چین همان‌طور که پیش از این گفته شد، یک فناوری برای توسعه دفتر کل غیرمتمرکز و توزیع شده است که تراکنش‌های شفاف، امن و ذخیره داده‌ها را ممکن می‌کند. بیت کوین اما یک شبکه بلاک چینی و البته ارز دیجیتالی با همین نام است که در این شبکه جابه‌جا می‌شود. بلاکچین‌های دیگری غیر از بیت کوین وجود دارند که ممکن است نام برخی از آنها مثل اتریوم را شنیده باشید. این بلاکچین‌ها ممکن است طراحی و قابلیت‌هایی متفاوت با شبکه بیت کوین داشته باشند.

در مجموع باید گفت بلاک چین فناوری زیربنایی است که بیت کوین و بسیاری از ارزهای دیجیتال را تقویت می‌کند، در حالی که بیت کوین یک ارز دیجیتال خاص روی بلاک چین خودش است.

مقایسه بلاک چین با سیستم بانکداری سنتی

در سیستم بانکداری سنتی چندین مشکل اساسی وجود دارد که هنگام کار با آن رو‌به‌رو می‌شوید. زمانی که در حال ارسال پول به دیگران هستید، سیستم بانکی کارمزد قابل توجهی از حساب شما کسر می‌کند. این سیستم به تمامی اطلاعات حساب دسترسی دارد و می‌تواند همه حساب‌ها را تغییر دهد. متمرکز بودن سیستم به این معناست که اگر اطلاعات موجود در بانک از بین برود تمام اطلاعات حساب‌ها نیز از بین خواهد رفت. در نهایت نیز سیستم‌های بانکی، انتقال پول را کنترل می‌کنند و برای مثال افرادی مانند ما ایرانیان را به‌دلیل تحریم‌های اقتصادی، از انجام بسیاری تراکنش‌های مالی در جهان محروم می‌کنند.

بلاک چین برتری‌های زیادی در مقابل یک سیستم بانکی سنتی دارد که در ادامه به برخی از آنها اشاره شده است.

  • امکان انجام تراکنش به صورت ناشناس
  • پرداخت کارمزد اندک
  • سیستم توزیع‌شده و تقریباً غیرقابل هک
  • شفافیت
  • عدم نیاز به واسطه‌ها
  • امنیت بسیار بالای شبکه
  • غیرقابل تغییر بودن اطلاعات
  • پایداری
  • نبود نهاد کنترل‌کننده مرکزی
  • امکان جابه‌جایی دارایی‌ها بدون وابستگی به موقعیت جغرافیایی
  • سرعت بالای تراکنش‌ها
بیشتر بخوانید:  cTrader چیست؟

برای درک بهتر تفاوت‌های یک بانک با بلاک چین، در جدول زیر سیستم بانکی و بلاک چین بیت کوین را مقایسه کرده‌ایم.

در کتاب پروفسور کلاوس شواب (Klaus Schwab) با نام «انقلاب صنعتی چهارم» از کلید واژه بلاک چین به عنوان فناوری مهندسی آینده بشر نام برده شده است. با توجه به روندهای فعلی پیش‌بینی می‌شود بلاک چین در دهه‌های آینده تغییرات بزرگی در بسیاری از صنایع ایجاد خواهد کرد. چند حوزه‌ی مهم که احتمالاً با استفاده از فناوری بلاک چین در آینده شاهد تغییرات بزرگی خواهند بود عبارت‌اند از:

امنیت سایبری

فناوری بلاک چین با توجه به این‌که یک سیستم توزیع شده است می‌تواند برای جلوگیری از دستکاری، امنیت داده‌ها و اجازه به کاربران برای تأیید صحت فایل‌ها استفاده شود.

دولت

دولت‌ها می‌توانند از فناوری بلاک چین برای جایگزینی سیستم‌های سنتی مبتنی بر کاغذ استفاده کنند. همچنین استفاده از این فناوری برای رای‌گیری‌ها امکان تقلب را کاهش می‌دهد و به محافظت از هویت رای‌دهندگان نیز کمک می‌کند.

امور مالی و بانکداری

با توجه به تورم جهانی و افزایش هزینه‌های انتقال پول بین واسطه‌های مالی، پیش‌بینی می‌شود کشورهای در حال توسعه به استفاده هرچه بیشتر از ارزهای دیجیتال رو خواهند آورد. یکی از زمینه‌های امیدوارکننده برای روند توسعه بلاک چین ایجاد ارزهای دیجیتال ملی است که در رابطه با برطرف‌کردن معایب ارزهای سنتی موجود کار می‌کنند.

پزشکی

بلاک چین را می‌توان برای توسعه برنامه‌هایی برای مدیریت داده‌های بیماران، کنترل عرضه دارو، خودکارسازی معاینه پزشکی و تراکنش‌های درمانی مورد استفاده قرار داد. همچنین بلاک چین ابزاری موثر برای تایید صحت محموله‌های واکسن و پیگیری توزیع واکسن خواهد بود که نگرانی در مورد تولید و توزیع واکسن‌های تقلبی را برطرف خواهد کرد.

بازاریابی

بلاک چین در آینده یک فناوری بسیار مفید و کاربردی در زمینه بازاریابی خواهد بود. با استفاده از بلاک چین نظارت و سنجش اثربخشی کمپین‌های تبلیغاتی افزایش یافته و موارد تقلب تبلیغاتی به حداقل خواهد رسید. همچنین بلاک چین می‌تواند به جمع آوری داده‌ها در مورد رفتار و روانشناسی مشتری کمک کند.

انواع بلاک چین

فناوری بلاک چین انواع مختلفی دارد که هر کدام از آن‌ها ویژگی‌های خاص خود را دارند. ۴ نوع از انواع بلاک چین عبارت‌اند از:

بلاک چین‌های عمومی (Public Blockchains)

بلاک چین عمومی به هرکسی اجازه می‌دهد به شبکه ملحق شود، تراکنش‌ها را تایید کند و قراردادهای هوشمند توسعه دهند. دو نمونه معروف از بلاک چین‌های عمومی بیت کوین و اتریوم هستند.

بلاک چین‌های خصوصی (Private Blockchains)

بلاک چین‌های خصوصی شبکه‌هایی هستند که توسط سازمان‌ها یا کسب‌وکارها و با اهداف مشخص راه‌اندازی می‌شوند. این بلاکچین‌ها اغلب غیرمتمرکز نیستند و توسط یک نهاد مرکزی کنترل می‌شوند.

بلاک چین‌های ترکیبی (Hybrid Blockchains)

بلاک چین‌های هیبریدی ویژگی‌های بلاک چین‌های عمومی و خصوصی را با هم ترکیب می‌کنند. این بلاک چین‌ها به سازمان‌ها اجازه می‌دهد کنترل کنند چه کسی می‌تواند به داده‌های ذخیره‌شده در بلاک چین دسترسی داشته باشد و چه داده‌هایی به صورت عمومی باز باشند.

بلاک چین های کنسرسیومی (Consortium Blockchains)

بلاک چین کنسرسیومی، که به عنوان بلاک چین فدرال نیز شناخته می‌شود، یک بلاک چین خصوصی با دسترسی محدود به یک گروه خاص است که خطرات ناشی از کنترل شبکه توسط تنها یک نهاد در یک بلاک چین خصوصی را از بین می‌برد. در یک بلاک چین کنسرسیوم، رویه‌های اجماع توسط گره‌های از پیش تعیین‌شده کنترل می‌شوند.

چهار نوع معرفی شده تنها برخی از انواع اصلی بلاک چین هستند. با توجه به پیشرفت روزافزون فناوری بلاک چین، احتمال ایجاد انواع و تغییرات جدید دور از ذهن نیست.

الگوریتم‌ها و مکانیسم‌های بلاک چین

الگوریتم‌های بلاک چین بخش مهمی از این فناوری هستند که برای ثبت و تایید تراکنش‌ها در چندین نود یا گره استفاده می‌شود. چند الگوریتم مهم بلاک چین را در ادامه به مختصر معرفی می‌کنیم.

الگوریتم‌های هش (Hashing Algorithms)

الگوریتم‌های بلاک چین اکثراً از توابع هش برای ایجاد امضای دیجیتال استفاده می‌کنند. دو نمونه از الگوریتم‌های هش محبوب شامل SHA-256 و Keccak-256 است.

الگوریتم اثبات کار

اثبات کار یا PoW یک الگوریتم اجماع است که در بسیاری از شبکه‌های بلاک چینی از جمله بیت کوین استفاده می‌شود. در این روش به‌طور خلاصه اولین ماینری که محاسبات مورد نیاز برای استخراج بلاک را درست انجام دهد، یک بلاک جدید به بلاک چین اضافه می‌کند. الگوریتم اجماع اثبات کار امنیت شبکه را تضمین می‌کند، اما به انرژی قابل‌توجهی هم نیاز دارد.

اثبات سهام

اثبات سهام یا PoS یک الگوریتم اجماع است که اعتبارسنجی‌ها برای ایجاد بلاک‌های جدید را بر اساس مقدار ارز دیجیتالی که مایل هستند به عنوان سهام قفل کنند، انتخاب می‌کند. اتریوم از زمان به‌روزرسانی مرج (Merge) به یک نمونه از بلاک چین‌های مبتنی بر الگوریتم اثبات سهام تبدیل شده است.

الگوریتم اثبات سهام واگذارشده

اثبات سهام واگذارشده یا DPoS یک الگوریتم اجماع hsj که توسط بلاک چین‌های ترون و EOS استفاده می‌شود و هدف آن دستیابی به توان عملیاتی بالاتر نسبت به اثبات کار و اثبات سهام است.

الگوریتم تحمل خطای بیزانسی عملیاتی (PBFT)

تحمل خطای بیزانسی عملیاتی یا PBFT یک الگوریتم توافقی است که اساساً برای بلاک چین‌های خصوصی طراحی شده است. این الگوریتم به شبکه اجازه می‌دهد حتی اگر برخی از گره‌ها خراب باشند، به درستی کار کند.

الگوریتم گراف جهت‌دار غیرچرخه‌ای (DAG)

الگوریتم گراف جهت‌دار غیرچرخه‌ای (Directed Acyclic Graphs) یک فناوری برای توسعه دفتر کل توزیع‌شده است که از نظر ساختاری با بلاک چین تفاوت دارد. در DAG به جای بلاک از نودها برای نمایش ارتباط بین تراکنش‌ها استفاده می‌شود و هر تراکنش، دو تراکنش ماقبل خود را تأیید می‌کند.

الگوریتم‌های معرفی‌شده تنها چند مورد از الگوریتم‌های بلاک چین هستند. بلاک چین‌های مختلف بسته به اهداف خاص خود ممکن است از الگوریتم‌ها و مکانیسم‌های اجماع متفاوتی استفاده کنند.

جمع‌بندی

در این مقاله با مفهوم بلاک چین، اجزا و نحوه‌ی کار آن، مزایا و معایب آن، انواع فناوری‌های بلاک چین و همچنین تفاوت‌هایی که با ارز دیجیتال بیت کوین و بانک‌های سنتی دارد آشنا شدیم. بلاک چین یک شبکه غیر متمرکز است که امکان انجام تراکنش‌ها به صورت ایمن را می‌دهد و شفافیت داده‌ها و محرمانگی حریم خصوصی کاربران به پذیرش هرچه بیشتر آن کمک می‌کند. هرچند این فناوری به‌واسطه ارزهای دیجیتال و به‌خصوص بیت کوین شناخته می‌شود، موارد استفاده آن محدود به دنیای کریپتو نیست و در حالی که وارد دهه سوم بلاک چین می‌شویم، کاربری‌های آن نیز رو به گسترش است.

نظرات

نظرتان را با ما به اشتراک بگذارید!

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

 

آموزش سرمایه گذاری و دریافت سیگنال فارکس

ارسال درخواست به مشاور در تلگرام